David Brin creërde 2 steden die op een afstand erg op elkaar lijken maar die beide een ander verhaal vertellen. De lezer moest bepalen welke van de twee uitkomsten het liefste wilden hebben.
De locatie doet er niet toe, beide steden zijn hyper modern met moderne snufjes die de nodige irritaties met zich meebrengen.
De enige vergelijking was dat beide steden geen criminaliteit meer op straat hebben vanwege de cameras die op elke hoek van de straat de inwoners observeren.
Toekomstvisie 20 jaar geleden:
City (1) of control
Iedereen wordt gecontroleerd, alles wat ze zeggen of doen wordt opgemerkt door agenten van mysterieuze bureaus.
City (2) of glass
De camera’s zijn ook hier terug te vinden maar worden niet gecontroleerd door agenten maar door de inwoners zelf. Zij kunnen alle camerabeelden in de stad opvragen via je mobiel, horloge of televisie.
De steden zijn gebouwd op tegengestelde relaties tussen de bewoners en de ‘oppassers’. Die van vertrouwen of controle hebben.
Uiteindelijk vertellen de verhalen meer over de tijd waarin het is geschreven dan de tijd waarover ze voorspellen.
Want 20 jaar geleden dacht Brin dat op elke hoek cameras zouden staan die alles in de gaten hielden. Nu zouden we zeggen: over 20 jaar wordt alles door camera’s in de gaten gehouden waarbij alle objecten en locaties net zo makkelijk gevonden kunnen worden als een product op ebay. Alles hangt dan met internet aan elkaar.
Toekomstvisie heden:
City (1) of controll
Geen camera’s meer maar codes, tags of chips in je huid controleren wat je koopt, draagt en waar je heen gaat.
City (2) of glass
Alles kan getraceerd worden als je dat zelf wilt. Met perversive systemen is het een optie en geen automatisch ingesteld programma wat van hogeruit gestuurd en gecontroleerd wordt.
Door het plaatsen van camera’s is welliswaar de criminaliteit niet afgenomen. Maar Brin had wel gelijk wat betreft het doel van deze camera’s: prive en toezichtmatig.
Het verschil met zijn visie en de onze is de zichtbaarheid van onze toekomstige ‘toezichthouders’.
Ubicomp:
Informatie techonologie is in zo’n grote mate verwerkt in onze allerdaagse objecten en activiteiten dat de gebruiker het niet meer in de gaten heeft.
Ubicomp is geen toekomstmuziek maar komt, in mindere mate, al in ons dagelijks leven voor: displays in auto’s (tanken, servicebeurt. Defect achterlicht)
OV chipkaart. TPG post tracking system.
Het zit al in ons systeem verweven, het is de vraag hoe het ons leven gaat beheersen/beinvloeden.
Ubicomp zal onze steden niet ‘openen’ zoals de spoorwegen dat hebben gedaan waarbij het mogelijk werd producten te importen. Ubicomp zal de steden ‘afsluiten’.
Golden Shield: intergreren van camera’s met internet, mobiele telefoons, gezichtsherkennings software en GPS toezicht. Wanneer deze tools aan elkaar gelinkt worden krijg je een ontzettend grote, search database van namen, foto’s, c.v. en DNA gegevens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten